Verb
hinkriegen
Pronunciation: /hɪnˌkriːɡən/
to manage, to succeed with (especially using skill)
C2
rank #13,729
Meanings
Verb
- to manage, to succeed with (especially using skill)
Example sentence
Das kriegen wir bis morgen schon noch hin.
We will manage that by tomorrow all right.
Word forms
infinitive
hinkriegen
he/she/it
kriegt hin
simple past
kriegte hin
perfect
hat hingekriegt
takes + Akkusativ
Verb conjugation
Present
ichkriege hin
dukriegst hin
er / sie / eskriegt hin
wirkriegen hin
ihrkriegt hin
sie / Siekriegen hin
Past (Präteritum)
ichkriegte hin
dukriegtest hin
er / sie / eskriegte hin
wirkriegten hin
ihrkriegtet hin
sie / Siekriegten hin
Perfect (Perfekt)
ichhabe hingekriegt
duhast hingekriegt
er / sie / eshat hingekriegt
wirhaben hingekriegt
ihrhabt hingekriegt
sie / Siehaben hingekriegt
Imperative
dukrieg hin!
ihrkriegt hin!
Siekriegen Sie hin!
Usage
- etwas allein hinkriegen — Manage something on one's own; colloquial.
- hinkriegen / schaffen — An informal verb versus a more neutral way to say manage or accomplish.
Mit etwas Geduld kriegte sie die Reparatur doch noch hin.
With a little patience, she managed the repair after all.